Χαϊκού

—Είναι  μια  ιαπωνική  ποιητική  φόρμα. Πρωτοεμφανίστηκε στην Ιαπωνία το δέκατο έκτο αιώνα και υιοθετήθηκε στην Ευρώπη στις αρχές του εικοστού. Από εκεί πέρασαν τον Ατλαντικό και έφτασαν να γίνουν πολύ δημοφιλή σε όλο το Δυτικό κόσμο.

—Το χαϊκού είναι με συνολικά 17 συλλαβές η πιο σύντομη μορφή ποίησης στον κόσμο.

—Διαιρούνται σε  τρεις  ανομοιοκατάληκτους  στίχους (5,7 και 5 συλλαβών).

—Δεν έχουν  ομοιοκαταληξία.

—Στα χαϊκού σημαντική θέση έχουν η φύση,οι  αλλαγές της   στις  διάφορες  εποχές  του χρόνου,  η ομορφιά των λέξεων και των αντιθέσεων, ενώ το νόημα κάποιες φορές αποκτά δευτερεύουσα σημασία. 
Η  διαθεσή  τους  είναι  λυρική  ή  χιουμορισική  και  συχνά  ο  τελευταίος  στίχος  έχει  το  στοιχείο  της  έκπληξης.  

 "Τρία  χαϊκού" Γ. Σεφέρης

Ο Γ. Σεφέρης  άρχισε  να  πειραματίζεται  με  τη  φόρμα  των   χαϊκού σε  νεαρή  ηλικία, το 1929. Τρία  δείγματα  τέτοιας   γραφής  του, ανθολογούνται  στο  βιβλίο  των  Κειμένων Νεοελληνικής  Λογοτεχνίας της  Γ΄ Γυμνασίου.  Αυτά  περιέχονται  στην  ενότητα  "Δεκαέξι χαϊκού"  της  ποιητικής  του  συλλογής  "Τετράδιο  Γυμνασμάτων", που  εκδόθηκε  το  1940  και  περιλαμβάνει ποιήματα  γραμμένα  την  περίοδο  1928-1937. Συγκεκριμένα  πρόκειται  για  το  11ο (ΙΑ΄), το 15ο (ΙΕ΄)  και  το 16ο (ΙΣΤ΄)  και  στα  τρία  κυριαρχεί  η  απαισιόδοξη  διάθεση  του  ποιητή  για  τη  φθορά  του  σύγχρονου  κόσμου  και  τη  μοναξιά  που  μπορεί  να  αισθάνεται  κανείς  ακόμη  και  μέσα  σε  πλήθος  ανθρώπων. Το  πρόσωπο  στο  οποίο  είναι  γραμμένα  είναι  το  β΄ ενικό  πρόσωπο  με  το οποίο  ο ποιητής  απευθύνεται  και  στον  ίδιο  του  τον  εαυτό.